Plac Nowy Targ, dawniej Neumarkt, to jeden z trzech historycznych placów targowych, działających dawniej w obrębie Starego Miasta. Poza nim handel odbywał się jeszcze na płycie wrocławskiego Rynku oraz na placu Solnym.
Proces lokacji Wrocławia rozpoczął się w XIII wieku, wtedy też wokół placu Nowy Targ powstała osada wrocławska. W 1214 roku posiadała już własny statut, pola i lasy, z tego roku zachowała się również lista urzędników miejskich. W kolejnych latach plac został rozszerzony na zachód. Wtedy też, w kierunku północnym i południowym wychodziły z placu po trzy ulice, na zachód dwie, zaś na wschód jedna, prowadząca do Nowego Miasta.
W 1909 roku handel prowadzony na terenie placu Nowy Targ został przeniesiony do pobliskiej Hali Targowej, a funkcjonujące tam do tej pory kramy kupieckie zostały wyburzone.
W czasie II wojny światowej pod powierzchnią placu powstał obszerny schron, w którym znajdowały się sklepy, a następnie pod koniec lat 90 XX wieku działał tam klub muzyczny. W 1945 roku większość zabudowy placu uległa całkowitemu zniszczeniu, podobnie jak fontanna Neptuna, nazywana również Gabeljürgen, czyli w tłumaczeniu Jurek z widłami. Jedyne budynki, które przetrwały II wojnę światową to budynek administracyjny pełniący obecnie funkcję oddziału Urzędu Miasta oraz kamienica na rogu ul. Jodłowej.
W latach powojennych na placu Nowy Targ działało jeszcze targowisko, gdzie handlowano głównie starzyzną. Jednak w 1963 roku władze miasta postanowiły przenieść handlujących na ulicę Krakowską. W latach 50. i 60. wzniesiono wokół placu budynki mieszkalne.
Ostatni remont pracy miał miejsce w 2013 roku, wtedy też w miejscu schronu zbudowano podziemny parking.
Foto: Zbiory Fotopolska
