Losy wrocławskiego Wzgórza Partyzantów można określić jako bardzo burzliwe. Choć w 2018 roku to historyczne miejsce wróciło w posiadanie miasta, jego remont nie rozpoczął się do dziś.
1 czerwca 1990 roku, gdy prezydentem Wrocławia był Stefan Skąpski, urząd gminy podpisał 40-letnią umowę wieczystą z firmą Retropol na użytkowanie Wzgórza Partyzantów. Dzierżawa miała zakończyć się 1 czerwca 2030 r., a Retropol planował w tym miejscu stworzyć pałac ślubów z restauracją. Z planów jednak nic nie wyszło, a wzgórze przez kolejne lata wzgórze niszczało.
W związku z niewywiązaniem się z umowy przez firmę Retropol, sąd nakazał rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego i wydanie miastu nieruchomości. Odzyskanie Wzgórza Partyzantów przez miasto nastąpiło w 2018 roku, wtedy też rozpoczęło się snucie planów na zagospodarowanie tego historycznego terenu.
Konkretne działania, mające na celu przywrócenie dawnego blasku na obszarze wzgórza, zostały podjęte dopiero w lutym 2020 roku. Wtedy magistrat zorganizował dyskusję publiczną na temat przyszłości Wzgórza Partyzantów, a także zlecił przygotowanie dokumentacji aplikacyjnej projektu pn. „Bastion otwarty. Rewitalizacja neoklasycystycznej zabudowy Wzgórza Partyzantów (dawne Wzgórze Liebicha) we Wrocławiu – Etap 1”.
Projekt został złożony w ramach programu „KULTURA” Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2014–2021, Działanie 1: Poprawa zarządzania dziedzictwem kulturowym. Miasto liczyło na to, że uda się pozyskać dofinansowanie z funduszy norweskich, które pozwoliłoby na rozpoczęcie remontu wzgórza.
Niestety Wzgórze Partyzantów nie znalazło się wśród 20 projektów, które decyzją wicepremiera, ministra kultury, dziedzictwa narodowego i sportu prof. Piotra Glińskiego, otrzymają ponad 240 milionów złotych dofinansowania.
Magistrat zapewnia, że pomino nieudanej próby uzyskania środków norweskich, będzie poszukiwać innych źródeł finansowania, a Wzgórze Partyzantów odzyska jeszcze dawną świetność.
Tekst: CWC Foto: Zbiory Fotopolska
