W marcu 1867 roku przybył do Wrocławia niemiecki aktor i reżyser, Theodor Lobe. Artysta po rocznym pobycie w mieście i pracy w teatrze, którym jednocześnie administrował, zdał sobie sprawę, że wrocławianie potrzebują kolejnego miejsca, gdzie wystawiane będą widowiska teatralne.
Theodor Lobe pełnił funkcję dyrektora ówczesnego Teatru Miejskiego (późniejsza Opera Wrocławska). W 1868 roku, po 12 miesiącach pracy we wrocławskim środowisku teatralnym, Lobe podjął starania o otrzymanie koncesji na budowę teatru, w którego wnętrzu miała się także znaleźć restauracja. Zgoda została wydana po około 6 miesiącach, wtedy też rozpoczęła się budowa gmachu.
Teatr został zaprojektowany w stylu neorenesansowym przez wrocławskiego budowniczego, Friedricha Barchewitza. Lobe zlecił praktycznie wszystkie prace związane z budową gmachu miejscowym artystom i rzemieślnikom. Sztukaterie i wystrój rzeźbiarski według rysunków Barchewitza wykonał F. Augustini, rzeźbiarz działający we Wrocławiu, natomiast za montowanie urządzeń scenicznych odpowiedzialny był mechanik Barrot, który pracował jednocześnie w Teatrze Miejskim.
Lobe odebrał teatr zlokalizowany przy Lessingstraße 8 (dzisiejsza ul. Dobrzyńska 21/23) 1 sierpnia 1869 r., a już następnego dnia odbyła się uroczysta inauguracja. Program premierowego wieczoru składał się z prologu Paula Thiemicha, uwertury Dumonta i Minny z Bam-helm G.E. Lessinga. Ogromny gmach nowego teatru mógł pomieścić 1298 osób, a obok sceny i widowni znajdowało się wiele pomieszczeń pomocniczych.
Lobe prowadził teatr około dwóch lat, następnie oddał go w dzierżawę, a w 1874 roku odsprzedał hamburskiemu przedsiębiorcy teatralnemu L’ Argon, na którego zlecenie gmach został rozbudowany. W 1901 roku przeprowadzono jego modernizację, a oświetlenie gazowe zastąpiono elektrycznym.
Szczyt świetności Teatr Lobego osiągnął w czasie, gdy jego dyrektorem w 1921 r. został Paul Barnay, odkrywca wielu talentów aktorskich (np. Marlene Dietrich) i reżyserskich (np. Max Ophüls). Niestety w 1933 roku Barnay przez wzgląd na swoje pochodzenie musiał opuścić Breslau, a teatr został zamknięty w 1935 roku, decyzją policji.
Teatr uległ zniszczeniu w trakcie działań wojennych w maju 1945 r. i nie został już później odbudowany. Po wojnie pusty plac po budynku otoczono estakadami wybudowanymi w latach 1986–1988.
Tekst: CWC Foto: Zbiory Fotopolska
